Bazı Günler Teşekkür Etmeyi Unutuyorum, Bugün O Günlerden Biri Değil

Belki 5 dakika sonra bir melankoli ve üzüntü dalgasının içine gireceğim yine...ama bunun hiç önemi yok. Ruh halimiz de gökyüzü gibi değil mi?
Güzel şeyler yazmak paylaşmak istiyorum.
Bugün bu kasvetli ve yağmurlu havaya rağmen içimdeki aydınlık ve huzur hissi için şükrediyorum. Kulağımda  her şefkate ve ninniye ihtiyaç duyduğumda dinlediğim şu adamın sesi, burnumda iğde ağaçlarının kokusu, ruhumda huzur var. Geleceğimin "benim" ellerimde olduğunu bilmenin mutluluğunu yaşıyorum ve şükrediyorum Allah'a. Beni sevdiği için, beni yalandan ve kötü niyetli insanlardan bana rağmen koruduğu için... Gözü kara ve gereksiz fedakarlıklarla bilinmezlere atıldığımda, inatla düzeltmeye çalıştığımda boyumdan büyük yanlışları, "gel güzel çocuğum buraya, bu yükü kaldırmana gerek yok" dediği için...
O, benim kalbimin bir iyi bir porselen kadar narin ama dayanıklı olduğunu bilmiş, bana bu kalbi O vermiş. O'nun sevgisiyle zorluklara katlanma gücünü, doğruları ne pahasına olursa olsun söyleme ve savunma iradesini bulmuşum kendimde. Kendi gücümü önemsememiş, kendi değerimi yoksaymışım, benliğimi savurmuşum biraz ama O, benden yine de elini çekmemiş...Bugün şükür günü.