Geceye sığınır kalbim
Ne zaman uzak kalsa evinden,
Gecenin kalbine...
O gece ki sessiz
ve baş başa en korktuğu kendiyle
ve sabırsızca fısıldayan kalbini duyabildiği tek yer
Gece,
Gerçekle kardeştir.
Geceye sığınır zihnim
Ne zaman uzak kalsa kalbimden
Gecenin kalbine
ve gecedir onu salan zincirlerinden
yalanın gün ışığından koruyan gecedir onu
ki yalnız orada fısıldar kendine
sadakatinin korku olduğunu
Geceye sığınır bedenim
Geceyi özler hiç olmayan kardeşi gibi...
Kaybettiği bir ruh,saklı bir cennet gibi özler
Hediyesidir gecenin tek yalanı
Hiç bitmeyecekmiş gibi sessizliğiyle soğuran zamanı
Gece,
Düşle kardeştir.
Çekmece'nin Cini der ki...
- Başak,
- Çekmeceyi üstüme kilitleyip gitti bir gün. Aniden. Kendisi de beni hapsedeceğini ve lanetimin onu takip edeceğini bilmiyordu. O beni çekmeceye, ben de onu geçmişine hapsettim. Zaman, geçmişden geleceğe doğru akıp, bir yandan zenginleştirip diğer yandan sadeleştirirken O da çekmecesini temizleyip düzenlemeliydi.Unutmasının ve/veya ihmalinin acısını çekti, çektiği acı onu büyütmedi. Nihayetinde farketti ki herşeyin sebebi benim. Ben Çekmece Cini' yim. Bana geri geldi..
Kayıtlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder