Yolculuk

Gitmek heyecanla, kuvvetle,

Vaatlerle dolu uzatırken bir elini,
Diğer eliyle ufku gösteriyor
Sonsuz ihtimaller denizini
Fırtınalarıyla baş edecek kadar kuvvetlisin diyor bilinmezin.
Korkma geçmişini ve biriktirdiklerini bırakmaktan karada...
Kimi bekliyorsun burada ve ne için
Ve sonra üzülmeyecek misin kendi maceranı yazamadığın için?
Kalk diyor kalk!
Sen bağlı değilsin toprağa
Ve suya da muhtaç değilsin!
Bitmemeli yolculuğun burada...

Göğsümün ortasından bir koşu başlıyor...
Sanki yıllardır aradığım çağrı buymuş gibi,

Bilgece ve toprak kadar ağır sesiyle "bekle" diyor diğeri
Kim demiş kök salmak yol almamaktır diye?
Yolculuksa istediğin,
En zorlusu derine yapılır
Kök salmak
Sessiz ve yavaştır ve acılıdır
Çünkü büyürsün ve çoğalırsın ilerledikçe
Merak etmez misin nasıldır meyve vermek?
Ve topraktan, sudan, güneşten aldıklarını dönüştürmek kendine?
Korkma geçmişini hatırlamaktan
Biriktirdiklerini dinle neden seninleler
Kabul edecek kadar güçlüsün tüm hatıralarını ve hatırlamadıklarını
Yavaş ve sessiz kal
Anlayacaksın
Toprağın bereketi sabrını istiyor senden
Daha heyecanlı değil mi her şeyden bir parça olmak
Hiçbir şeyin bir parçası olamamaktan?

Duruyorum.

Gece

Geceye sığınır kalbim
Ne zaman uzak kalsa evinden,
Gecenin kalbine...
O gece ki sessiz
ve baş başa en korktuğu kendiyle
ve sabırsızca fısıldayan kalbini duyabildiği tek yer
Gece,
Gerçekle kardeştir.

Geceye sığınır zihnim
Ne zaman uzak kalsa kalbimden
Gecenin kalbine
ve gecedir onu salan zincirlerinden
yalanın gün ışığından koruyan gecedir onu
ki yalnız orada fısıldar kendine
sadakatinin korku olduğunu

Geceye sığınır bedenim
Geceyi özler hiç olmayan kardeşi gibi...
Kaybettiği bir ruh,saklı bir cennet gibi özler
Hediyesidir gecenin tek yalanı
Hiç bitmeyecekmiş gibi sessizliğiyle soğuran zamanı

Gece,
Düşle kardeştir.