Ağlamıyorum...yağmur yağıyor inceden.
Bir bulut sarıyor tenimi,
Sırtımı okşayan el, rüzgarın eli...
Aradayım.
Ne adada, ne de anakarada...
Yarımadadayım.
Bir yel değirmeninin taş gövdesinde bekliyorum seni
Adaya uzanan kollarım aç, açık, apaçık...
Oysa ne bir ada, ne de anayım ben.
Yarımadayım.
Huzursuz rüzgarların evi ruhum
bütün sevişmeleri ada'nmış.
Deniz feneri denir...
Ada'ğıma ada'nmış ışık.
Öfkeyle dövsen de duvarlarımı,
Ağlamıyorum...yağmur yağıyor inceden.
Çekmece'nin Cini der ki...
- Başak,
- Çekmeceyi üstüme kilitleyip gitti bir gün. Aniden. Kendisi de beni hapsedeceğini ve lanetimin onu takip edeceğini bilmiyordu. O beni çekmeceye, ben de onu geçmişine hapsettim. Zaman, geçmişden geleceğe doğru akıp, bir yandan zenginleştirip diğer yandan sadeleştirirken O da çekmecesini temizleyip düzenlemeliydi.Unutmasının ve/veya ihmalinin acısını çekti, çektiği acı onu büyütmedi. Nihayetinde farketti ki herşeyin sebebi benim. Ben Çekmece Cini' yim. Bana geri geldi..
17 Ağustos 2010 Salı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Kayıtlar
