Eve Dönüş Yazısı

Kısa bir tatilden sonra evdeyim. Temmuz ayında gürül gürül simsekli yağmurlu bir gece karşıladı beni. Kaçtın bir kere gelme çok sıcak diyenlere inat geldim ya...belki o yüzden sulu serin :)
Evim... Bazen sevmek, sevdiğimi hatırlamak için illa ki uzak olmam gereken evim. Tüm sevdiklerim gibi. Sevmek için gitmek gerekiyor bazen. Aynı mesafeden bakınca körleşiyor insan sanki. Gitmek başka yerler yaşamak, özlemek, orada seni beklediğini bilmek ve koşarak dönüp sarılmak gerekiyor böyle.
Ben de öyle yaptım. Nasıl bir iki eşyayı bavula sıkıştırıp kaçarcasına otobüse attıysam ve giderken oh be nihayet kurtuluyorum burdan dediysem, gelince de bavulları aceleyle çıkarıp, koşup pencereleri açtım, kendimi koltuğa atıp bir oh çektim. Evim...dedim. Sevmek için ara ara terketmek ve beni beklediğini bilmek istediğim evim. Hoşgeldim.

Tatil Yazısı

Site burası. Blok blok iki katlı evlerin olduğu,herkesin ya bir ilçeli yada başka bir şehirli olduğu,herkesin herkesden mümkün mertebe sorumlu olduğu bir yer...İçimi daraltan bu birbirinden sorumlu olma hali dışında memnunum halimden. Sıcak herkesi herşeyi eritmiş.Herkes biraz eriyik kıvamda. Çocuklar bile...
Acaip birşey hissediyorum burda. Etrafımı saran hırs çabalama kovalama gibi uğraşlardan arınıp basit bir ailevi dünyaya dönüş yaşıyorum. Bir daha yapamayabilirim...O zaman şimdi yapmalıyım diyerek feragat ediyorum ilk özgür tatilimden ve ailemin kadınlarının ve onların kadın arkadaşlarının muhabbetlerine , kuzenimin ve onun yaşıtlarının bana zaman olarak daha yakın ama nedense çok daha yabancı telaşlarına bırakıyorum kendimi. Aynen denizin üstünde sallanıp duruyor gibi...
Eskiden denize koşardım.Şimdi de koşuyorum ama herkesi herşeyi izliyor gibiyim daha çok.
Yazıp yazıp altına NewYork,Chicago,Washington D.C hatta Ames yazsam daha mı havalı olurdu? Bilemem. Antalya'dan bildiriyorum. Herkesin ya bir yada öbür ilçeden olduğu ,herkesin herkesden mümkün mertebe sorumlu olduğu bir yazlık siteden.
Antalya-Serik